www.Alpha-Online.nl

…Kort  geleden zag ik een deel van de film over de ondergang van de Titanic, het grootste schip ter aarde uit die tijd. Het schip kon niet zinken aldus de bouwer. Hij voegde er aan toe: Zelfs God kan dit schip met ruim 2200 passagiers niet doen zinken. Dit is echt de arrogantie van de mens ten top. De mens die totaal niet beseft dat zelfs elke ademtocht genade is.

Opvallend in de film waren de geruststellende woorden van de kapitein. De muziekband speelde rustig door, terwijl het schip nota bene zinkende was.

De mensheid houdt zich bezig met eten en drinken, met bezitsvorming, kortom met alles wat de wereld belangrijk vindt, terwijl we als gelovigen juist worden opgeroepen om te wandelen vanuit het Kruis. In de aanloop naar Kerst zijn velen volop bezig met reserveringen voor hotels, voor KerstmenuÂ’s. Wat doen we met de Kerst. Wat eten we, wat drinken we. Wat trekken we aan? Het gaat allemaal om glitter en glamour, om gezien te worden, om de buitenkant.

Per definitie vinden we landen in Afrika arm en in het Westen rijk, althans financieel gezien. Veel Westerlingen hebben dikke bankrekeningen, wonen in weldoortimmerde huizen, rijden in luxe auto's en zijn vaak gekleed in driedelige pakken.

Enkele dagen gelden zag ik tijdens gebed een klok waarvan de cijfers razendsnel wegtikte. De wijzer bleef op kort voor twaalf staan. Naar mijn gevoel werd er tijd overgeslagen. Net alsof de tijd werd ingekort.

Naar mijn overtuiging gaf de Heilige Geest aan dat het de hoogste tijd is, dat er nog maar weinig tijd over is , dat de wereld spoedig ten einde loopt. We weten uit de Bijbel dat de wereld en haar begeren (naar geld, macht, lust, eerÂ…) voorbij zal gaan. Wie dus mikt op een positie op aarde, op een gelukkig leven op aarde omringd door aardse goederen en alles wat de aarde biedt, zal het uitzicht verliezen op de eeuwigheid; de eeuwigheid bij God waar eeuwige vrede heerst, waar we ongestoord mogen genieten van Gods eeuwige nabijheid.

Hoop is een essentieel onderdeel van ons leven, van ons geloof. Hoop is een onmisbare schakel in de ketting: GELOOF – HOOP EN LIEFDE. Hoop staat niet voor niets tussenin. Hoop verbindt geloof aan liefde.

In ons land, in onze wereld zijn heel veel mensen die kampen met hopeloosheid, jong  en oud. Hun gezichte spreken boekdelen. Je komt ze overal tegen: in bars, restaurants, op wandelingen, in de winkel. Velen zijn luidruchtig, ze verbergen, verbloemen hun hopeloosheid. Ja, ze trachten hun hopeloosheid, hun onzekerheid over de toekomst te overstemmen.

Herfst en winter zijn veelal jaargetijden waarin het hevig kan stormen, vooral de herfst. Vaak kunnen stormen ernstige schade aanrichten aan auto’s, huizen en bomen. Als de storm echt heel hevig is, dan is er zelfs kans op dijkdoorbraak met alle gevolgen van dien. De Watersnood in Zeeland begon ook met een storm.

Onlangs viel onze tuinset om, wel verankerd maar niet bestand tegen hevige rukwinden. Dus een en ander stond niet stevig. We hadden de kracht van de wind, de storm, onderschat.

Hoe is met ons geestelijk huis? Is dat bestand tegen stormen, tegen heftige winstoten die ons leven soms flink door elkaar schudden. Wat doen we, hoe reageren we als ernstige ziekte ons treft, als een partner wegvalt, als de kinderen niet mee op Gods weg gaan…

Vandaag de dag woeden er diverse stormen. Over Nederland razen er politieke, kerkelijke en maatschappelijke stormen. Wat hangt ons boven het hoofd?

Niemand wil graag failliet, want dan ben je immers alles kwijt. Je hebt een zaak opgebouwd met veel moeite en dan ga je toch failliet. Alle inspanning voor niets, alle energie tevergeefs, alles weg. Een drama!

Zeker, het is heel naar om onderuit et gaan, om failliet te gaan. Dat gun ik niemand. Maar is er ook een ander faillissement, een geestelijk faillissement.

Een positieve manier om failliet te gaan. Namelijk, als we failliet zijn aan onze energie, onze kennis, onze mogelijkheden, onze ideeën, dan komt God in actie.

We kennen allemaal de uitdrukking: Dat staat als en huis. uitgaande van het feit dat en huis stevig is.  De vraag rijst dan: hoe sterk staat ons geestelijk huis? Zijn we gebouwd op de Rots aller eeuwen, aller tijden. Of is ons geestelijk huis vol met onzinnige prullaria.

Laatst waren we bij iemand op bezoek wier huis vol stond met spulletje, een pakhuis was er niets bij. De sfeer was verstikkend, je kon geen kant uit. Je kon bijna niet ademen.

Als ons huis gevuld is met zucht naar kennis, macht, aanzien, eer en uiterlijk vertoon, dan stelt dit in de hemel niets voor. Het maakt ons integendeel alleen maar opgeblazen. Arrogant en zelfzuchtig.  Allemaal zaken die ons NIET dichter bij God, bij de Vader brengen.

Onze gezondheid is sterk afhankelijk van de kwaliteit van ons immuunsysteem. Als ons immuunsysteem verzwakt is, zijn we meer vatbaar voor allerlei kwalen en ziektes. Een goed functionerend immuunsysteem is van vitaal belang voor ons lichamelijk welzijn. Ons lichaam is een tempel van de Heilige Geest  en daarom dienen we ons lichaam goed te onderhouden

Hoe? Met gezonde voedingsstoffen, veel groene groenten en fruit. En waar nodig aan te vullen met vitaminesupplementen. Zelf doe ik dat al jaren!

De titel van deze column is ontleend aan een song van Terry MacAlmon. Hij roept uit ... en ik ... en u misschien … hoe lang nog Here Jezus, hoe lang duurt het nog voordat wij een beeld van u zijn, een beeld naar uw gelijkenis.

Velen van ons worstelen bewust of onbewust met zwakheden, zonden, verkeerd denken, ingesleten vooroordelen, impulsieve reacties op omstandigheden, op anderen. Velen kampen nog met de naweeën van trauma’s, recent of uit het verleden. Velen roepen het uit voor bekering van hun kinderen, hun partner. Velen roepen uit om troost te midden van verwarring en onbegrip.

Blind date, het klinkt allemaal heel spannend. Je kent de persoon niet en je moet maar afwachten. Wordt het wat of juist niet. Een schot in de roos of een afknapper?

Weet je dat je God ook kan vragen om een blind date. De vraag is of je dit avontuur wel wil. Tegen Abraham wordt gezegd: trek uit het land van je ouders en Ik zal tonen waar gij heen zult trekken. Dan heb je best een groot portie geloof nodig. En dat is erg moeilijk, vooral voor de control freaks onder ons. Een opdracht krijgen, maar geen verdere details of aanwijzingen. Oef, het zweet breek ons uit. Dan komt het aan op vertrouwen.

Onze wereld, onze samenleving is vol lawaai op allerlei fronten. Brommers, heggenscharen, grasmachines, betonmolens, kermismuziek, vliegtuigen, MP-3 spelers... en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Alles is met lawaai gevuld, soms is het lawaai zelfs oorverdovend, bijvoorbeeld in disco’s maar helaas ook bij evangelische evenementen. De volumeknop staat vol aan: we bouwen een feestje voor God.

Alsof God doof zou zijn. Vaak is herrie een masker, een masker om angst voor de stilte te verbergen. Stel je voor dat je geweten gaat spreken, dat je opeens  God hoort spreken. Doodeng allemaal. Je weet niet wat je hoort.

Goede communicatie is alleen mogelijk als je werkelijk naar elkaar luistert. Echter, hoe kun je elkaar horen, elkaar verstaan als er steeds lawaait is om je heen. Sommige mensen hebben ook lawaai in hun hoofd: ze horen allerhande stemmen waar ze heel moe van horen.

Van uitstel komt vaak afstel, luidt het spreekwoord. Jaren geleden, in het begin van de twintigste eeuw heeft Nederland een opwekking gemist door uitstel, door niet handelen.

Zelf heb ik nogal last van benzine–uitstel. In mijn geval betekent dat, dat ik het laatste litertje benzine eruit pers, met – schrik niet – vaak 0 kilometer nog te rijden op de teller. Ik keek wel op het dashboard maar besefte niet dat ik veel risico nam, ik was er met mijn hoofd niet goed bij de les. Gelukkig werd ik door Grada, mijn vrouw, geattendeerd op het symbooltje tanken op het dasboard. Ik schrok als het ware wakker. Dat was mijn redding anders was ik met nog o kilometers aan actieradius acuut stil komen te staan, vast en zeker. Nu, ternauwernood, haalde ik nog net een benzinepomp en kon ik weer voltanken.

Geestelijk zit hier ook een belangrijke les in. Laat het nooit zover komen dat je geestelijke tank leeg raakt, dat je zonder olie komt, want dan loop je hetzelfde risico als de dwaze maagden. Leef niet op je reserves met God, dan breekt je vroeg of laat op. Onderhoud je relatie met God, het is van levensbelang.

De Bijbel spreekt over een zoutend zout en een lichtend licht. Zout is bederfwerend. Veel vis wordt ingeblikt met zout anders bederft het. In dit geval is zout dus een conserveringsmiddel. Ook heeft zout een functie als smaakversterker. Veel producten smaken erg flauw zonder zout. “Vriendschap is het zout van het leven”, zegt een bekende uitdrukking.

Geestelijk gezien moeten we als gelovigen zout zijn, namelijk mensen die smaak geven aan het leven, mensen die aantrekkelijk voor anderen zijn. We spreken van zouteloze gesprekken, gesprekken die flauw en nietszeggend zijn.

Velen van ons denken bewust of onbewust dat ze het goed gedaan hebben. Ze hebben eigenlijk de hemel wel verdiend en God zal wel erg blij met hen zijn. Ze gaan trouw naar de kerk, betalen hun tienden en gaan regelmatig op ziekenbezoek. Op zich zijn dit allemaal goede dingen. Daar is niets mis mee, integendeel.

Toch kan niemand  – ja, helemaal  niemand, aanspraak maken op de hemel, op verdienste, op een bonus zogezegd. Het is en blijft genade, onverdiende  gunst. Laten we nooit vergeten dat God ons tegemoet komt, dat Hij het initiatief nam om ons te redden, om ons over te zetten in Zijn Koninkrijk.

Zojuist een Tom Tom gekocht. Eindelijk, na lange tijd van wachten en weerstand. Apparatenangst? Misschien. Weerzin? Een beetje wel? Maar , ik moest er wel aan geloven. Zo vaak moest ik zoeken, nog eens zoeken, om rijden, verkeerd rijden, totdat ik er genoeg van kreeg.

Dan maar een Tom Tom. Natuurlijk moet je ook, als je eenmaal zo’n ding hebt, je verstand gebruiken, want anders kom je in een weiland of in een sloot terecht of in the middle of know where.

Je kunt de Tom Tom een gids richting bestemming noemen. Onder normale omstandigheden brengt het je op de plaats van je bestemming.

We zijn ons er niet zo van bewust maar er is een groot verschil tussen licht en duister. Echter, als er bijvoorbeeld geen maan is, dan kan het behoorlijk donker zijn, zelfs pikkedonker. Zo donker dus dat in je huis al tastend de deur moet vinden. Dat is geen leuke gewaarwording.

Jaren geleden in de grotten van Han, België, was er een attractie die er uit bestond dat gedurende 1 minuut de deelnemers aan de excursie in totale duisternis gehuld waren. De mensen moesten elkaar een hand geven om niet gedesoriënteerd te raken.

In deze maand is er een ware wespenplaag. Het warme weer zorgde voor een enorme hoeveel wespen die belust zijn op zoetigheid. Erg hinderlijk als je buiten zit te genieten aan een terrasje van een colaatje, een ijsje of een verse jus.

Gelukkig zijn er wespenvangers. Restaurants, cafeetjes en hotelletjes met een vooruitziende blik die ook nog eens klantgericht zijn en graag omzet boeken, zorgen daar voor.

Wij hebben er zelfs 3 wespenvangers aangeschaft omdat we wespen verschrikkelijk naargeestig vinden en uitermate irritant. Soms beveel ik de wespen zelfs in Jezus Naam om naar binnen (binnen de wespenvanger) te gaan en er nooit meer uit te komen.

Afzien zien we bij de Tour de France. De renners beulen zich af om een etappe te winnen. Vooral in de bergen is het loodzwaar voor de meeste renners. Ze komen niet op tijd binnen, vallen of breken vitale ledematen of zijn onderweg uitgeput.

De wil is er wel, ze gaan tot het gaatje, op hun tandvlees voor de winst, de ritzege, een goede plek in het eindklassement. Het aantrekkelijke van de wielersport is de menskracht die er aan te pas komt. Geen motorkracht, geen lawaai of milieuvervuiling, maar pure menskracht, pure wilskracht.

Velen, vooral jongeren, trekken graag de wijde wereld in. Onbekende verten, onbekende volken, culturen en talen. Indrukwekkend, interessant, imponerend en avontuurlijk. Het aantal indrukken is legio en overdonderend. Sommigen zijn zo gegrepen door het nieuwe dat ze zich blijvend willen vestigen in den vreemde.

Ook geestelijk is er een wijde wereld. Lees het verhaal uit het dagboek van David Maasbach maar mee:

Dat onderhoud noodzakelijk is, weten we allemaal. Als we ons gebit niet onderhouden, onze tanden niet poetsen, dan vallen er gaten in en uiteindelijk gaat ons hele gebit eraan.

Als we onze tuin niet bijhouden, wordt het een al onkruid en wordt alles overwoekerd door torenhoog gras en ander spontaan onkruid.

Als we niet tijdig olie verversen, dan loopt onze auto in de soep.

Jarenlang hoorde je automobilisten zeggen: VOL of 10 /20 enz. liter en vervolgens kreeg de auto zijn portie. Tegenwoordig is er heel veel zelfbediening en doet de credit card de rest.

Veel automobilisten (en soms hoor ik zelf ook bij die groep) rijden tot aan hun laatste reserves, de laatste kilometer en dan maar hopen dat er een pomp in de buurt is. In nieuwe auto’s staat het aantal kilometers aangegeven dat je rijden kunt, maar dat is wel scary. De laatste kilometers verbruiken namelijk 2 tot 3 x zoveel brandstof als eerdere kilometers. Je bent dus heel snel door je kilometers heen en dan…?!